Posts Tagged ‘interior design’

Reflect me από τον Ανδριανόπουλος Ν.

29/09/2009

TSENTAS_19092009426

Narcissus, looking into the water, did not understand thathe saw his own reflection, and fell in love with himself.

Ο Νάρκισσος, κοιτώντας  στο νερό δεν κατάλαβε ότι είδε την ανάκλαση του σε         αυτό και ερωτεύτηκε τον εαυτό του.

Ογκοπλαστική σύνθεση δυο διαφορετικών υλικών σε συνδυασμό με επιφάνειες       ανάκλασης φανερώνουν από πόσες διαφορετικές οπτικές μπορεί κάποιος να             αντιληφθεί ένα γεγονός, μια εικόνα.

Advertisements

ARCHITECTURE DRESSCODE απο Φαρμάκη Μ. – Ρουσάκη Ε.

29/09/2009

picture 2

Πάνω στην ιδέα μιας εν δυνάμει σκακιέρας δημιουργείται ένας τρισδιάστατος κάναβος στον οποίο εναλλάσσονται τα κενά και τα πλήρη, το δάπεδο και η οροφή, τα διαφορετικά επίπεδα, οι διαδρομές και οι χώροι στάσης.

Τα κομμάτια του κανάβου συνθέτουν τον χώρο ενώ ταυτόχρονα είναι και φορείς υλικών.

> Ο σχεδιασμός βασίζεται σε κάναβο 60×60 από τον οποίο προκύπτουν τα προκατασκευασμένα κομμάτια (κύβοι 60×60) που επενδύονται – ντύνονται με επιλεγμένα υλικά και συναρμολογούνται μεταξύ τους οριζόντια ή κατακόρυφα έτσι ώστε να δημιουργήσουν έναν χώρο «δωματίου» με δάπεδο, οροφή, τοίχους, εξοπλισμό.

> Επιλεγμένοι όγκοι που κρέμονται από την οροφή περιλαμβάνουν κρυφό φωτισμό και διαχέουν το φως σε όλη την εγκατάσταση.

> Η εγκατάσταση – installation λειτουργεί ως ανεξάρτητο στοιχείο στο χώρο, ως κέλυφος μέσα σε κέλυφος, προκαλώντας στον επισκέπτη το συναίσθημα της έκπληξης καθώς η εμπειρία αλλάζει σε σχέση με την οπτική, την προοπτική, το μέσα και το έξω.

Όντας στο εξωτερικό της η εγκατάσταση βιώνεται ως ένα μεγάλο εννιαίο γλυπτικό αντικείμενο,  ενώ μπαίνοντας στο εσωτερικό της ο επισκέπτης εξοικειώνεται με το χώρο ανακαλύπτοντας το στοιχείο της μικροκλίμακας, του ποικίλου συνδυασμού υλικών, χρωμάτων και υφών.

Τα εκθέματα – υλικά γίνονται οι φορείς στη σύνθεση του χώρου, προκαλώντας τον επισκέπτη σε άμεση αισθητική εμπειρία με αυτά.

Η οροφή είναι το αρνητικό του δαπέδου και το αντίστροφο, θέλοντας να δημιουργήσουμε την εμπειρία κίνησης μέσα σε ένα κέλυφος.

Ο πειραματισμός συνίσταται στο ότι τα υλικά-εκθέματα μπορούν να επικαλύψουν οποιοδήποτε όγκο της εν δυνάμει σκακιέρας δημιουργώντας ένα σκηνικό σύνθεσης αντιθέσεων. Με αυτό τον τρόπο εντείνεται η φαντασιακή ικανότητα του επισκέπτη και προωθείται ο αρχιτεκτονικός διάλογος πάνω στα υλικά και στην χρήση τους.

Marble Pavilion απο τον Τσίγκο Δ.

29/09/2009

dimitri tsigos 01 bw Παρόλο που η τεχνολογίες επεξεργασίας του μαρμάρου έχουν       εξελιχθεί δραματικά στο πέρασμα των αιώνων, οι τυπολογίες αρχιτεκτονικών τεχνουργημάτων που κατασκευάζουμε με αυτό παραμένουν οι ίδιες τα τελευταία 5000 χρόνια. Πατώματα, τοίχοι νιπτήρες, πάγκοι τραπέζια, βάζα, μαγειρικά σκευή, και πολλών ειδών οικιακά μικροαντικείμενα  διατηρούν περίπου τις ίδιες φόρμες στο πέρασμα των αιώνων,  ελαφρώς ανασχεδιασμένες σύμφωνα με τις αισθητικές τάσεις της κάθε εποχής

θα μπορούσε λοιπόν κανείς, με την ευκαιρία των τελευταίων τεχνολογικών εξελίξεων όπως αυτή της τρισδιάστατης κοπής μέσω computer, να οραματιστεί μια τελείως νέα γενιά μαρμάρινων αρχιτεκτονικών κατασκευών?

Η tdc, στην συνεχόμενη προσπάθεια της να δημιουργήσει  μια  αρχιτεκτονική που αποποιείται την στερεοτυπική κατάτμηση ανάμεσα στις κλίμακες αλλά και τους βαθμούς εσωτερικότητας, εκμεταλλεύεται αυτές τις τεχνολογίες στην δημιουργία του marble pavilion.

Συνεχόμενες επιφάνειες, σχεδιασμένες έτσι ώστε να ικανοποιούνται οι ανθρωπομετρικές απαιτήσεις των επιμέρους προγραμματικών αναθέσεων, ενοποιούνται σε αρχιτεκτονικά τεχνουργήματα τα οποία θολώνουν τα σύνορα ανάμεσα στο αντικείμενο και τον χώρο, το μέσα και το έξω.

Έτσι, οι συνεχόμενες αυτές γεωμετρίες ταξιδεύουν  αδιάκοπα ανάμεσα την εσωτερική κλίμακα, οπού διαχειρίζονται την στάση του ανθρώπινου σώματος,  και στην κλίμακα ενός μονο-όροφου κτηρίου,  όπου και δημιουργούν διάφορες  μορφές ημι – εσώκλειστου χώρου.

Ταυτόχρονα, οι επιμέρους ιδιότητες του μαρμάρου όπως η ικανότητα του να είναι ο φέρων οργανισμός μιας κατασκευής, η δυνατότητα  του να σμιλεύεται προς την δημιουργία ενός γλυπτικού αντικειμένου αλλά και η αισθητική ποιότητα της φυσικής επιφάνειας του υλικού, έχουν όλες αξιοποιηθεί εν παραλλήλω.